در
کتابخانه
بازدید : 35825تاریخ درج : 1391/03/21
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
پدیدآورنده : استاد شهید مرتضی مطهری
 
دستگاه گیرنده ی فكری ما خدا را با اموری می شناسد كه مثل خودش ناقص و محدود است؛ خدا را با نورهایی می شناسد كه در یك نقطه هست و در یك نقطه نیست، مثل حیات نبات و حیوان و شعوری كه در یك نقطه ی مادّه پیدا می شود؛ خدا را به اموری می شناسد كه در یك زمان هست و در یك زمان نیست، یعنی طلوع و غروب دارد.

خداوند را افعال و مخلوقاتی است؛ نورهایی است كه آفریده ی اوست. آن نورها طلوع می كنند و غروب می كنند. خداوند خود را از راه نورهای فعلی خود به ما می شناساند.

حیات و زندگی نور الهی است؛ نوری است كه آن را بر مادّه ی ظلمانی بسط می دهد و سپس قبض می نماید:

*وَ إِنّا لَنَحْنُ نُحْیِی وَ نُمِیتُ وَ نَحْنُ اَلْوارِثُونَ. [1] ماییم كه نور حیات را به جهان می گسترانیم و پس می گیریم. همه چیز به ما بر می گردد. ما وارث همه چیز هستیم.

*یُولِجُ اَللَّیْلَ فِی اَلنَّهارِ وَ یُولِجُ اَلنَّهارَ فِی اَللَّیْلِ [2]*یُخْرِجُ اَلْحَیَّ مِنَ اَلْمَیِّتِ وَ مُخْرِجُ اَلْمَیِّتِ مِنَ اَلْحَیِّ [3]*وَ هُوَ حَیٌّ لا یَموتُ [4]*وَ هُوَ عَلی كُلِّ شَیْ ءٍ قَدِیرٌ [5].

مجموعه آثار شهید مطهری . ج3، ص: 129
شب را در روز فرو می برد و روز را در شب*زنده را از مرده بیرون می آورد و مرده را از زنده*و خودش زنده ای است كه موت در او راه ندارد؛ نوری است كه غروب و افول ندارد*او بر هر چیز قادر و تواناست.
زندگی كه در زمین پیدا می شود محدود است، هم از لحاظ زمان و هم از لحاظ مكان؛ در یك لحظه یا در یك نقطه پیدا می شود، نبات و حیوان و انسان از او بهره مند می شوند. زندگی با همه ی شئون و جلواتی كه دارد: رشد و نمو، زیبایی و طراوت، حسن تركیب و انتظام، احساس و ادراك، عقل و هوش، محبّت و عاطفه، غریزه های هدایت كننده، ذات احدیّت را به ما می نمایاند. همه ی اینها آیتها و آیینه های ذات احدیّت اند.

قرآن كریم غالباً به حیات و آثار حیات استدلال می كند؛ به زیباییها و طراوتها، به حسن تركیب و حسن انتظام، به الهام و غریزه، به محبّت و عاطفه، به محبّت هر جانداری به اولاد و فرزندان خود و به جفت خود، به این امور استدلال می كند. از زبان ابراهیم نقل می كند كه به نمرود گفت: «رَبِّیَ اَلَّذِی یُحْیِی وَ یُمِیتُ» [6]. از زبان موسی نقل می كند كه به فرعون گفت: «رَبُّنَا اَلَّذِی أَعْطی كُلَّ شَیْ ءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدی » [7] خدای ما همان است كه هر چیزی را آنچه لایق بود داد و نظامی چنین متقن به وجود آورده است كه موجودات را به كمال لایق آنها هدایت كرد. اوست كه به هر گیاهی نیرویی داد كه مانند یك مهندس ماهر نقشه ی وجود خود را می كشد و طرّاحی می كند، خود را آرایش می دهد و جلوه گری می نماید. اوست كه به هر حیوانی، از كوچكترین حشره ها گرفته تا حیوانات، غریزه و الهاماتی داد كه عقل از ادراك و توصیف آنها عاجز است. اوست كه به زنبور عسل الهام كرد كه برای خود در كوهها خانه بنا كند؛ با مهندسی مخصوصی از درختها و از عرشهای چوبی برای خود لانه بسازد: «وَ أَوْحی رَبُّكَ إِلَی اَلنَّحْلِ أَنِ اِتَّخِذِی مِنَ اَلْجِبالِ بُیُوتاً وَ مِنَ اَلشَّجَرِ وَ مِمّا یَعْرِشُونَ. `ثُمَّ كُلِی مِنْ كُلِّ اَلثَّمَراتِ فَاسْلُكِی سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلاً یَخْرُجُ مِنْ بُطُونِها شَرابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ فِیهِ شِفاءٌ لِلنّاسِ إِنَّ فِی ذلِكَ لَآیَةً لِقَوْمٍ یَتَفَكَّرُونَ» [8].

مجموعه آثار شهید مطهری . ج3، ص: 130
اوست كه مورچه ی ضعیف را این قدر توانا و دانا آفرید و راهیابی در وجود او قرار داد كه سالها بشر مطالعه می كند و حیرت بر حیرتش می افزاید.


[1] . حجر/23.
[2] . فاطر/13.
[3] . انعام/95.
[4] . اقتباس از آیه ی 58 سوره ی فرقان.
[5] . مائده/120.
[6] . پروردگار من همان است كه زنده می كند و می میراند (بقره/258) .
[7] . پروردگار ما همان است كه به هر چیزی خلقت مناسب او را داده و سپس او را «به سوی كمالش» راهنمایی كرده است (طه/50) .
[8] . نحل/68.
کليه حقوق برای پايگاه شهید مطهری محفوظ است