با سلام به دوستان این مطلبی رو که من اینجا میذارم ذکر القاب مبارک امام علی علیه السلام است و نمیدونم دقیقا در قرآن هم ذکر شده یا نه ولی به دلیل این که القاب مبارک امام اول ما شیعیان بود اینجا براتون ذکر کردم.

لقب‏ها امام علي(ع)
ژرفاي اقيانوس شخصيت علي‏ عليه السلام را دسترس نيست و ابعاد عظيم شخصيت آن چهره بي بديل تاريخ، يافتني‏نيست. مولا عليه السلام القاب[1] و اوصاف بسياري دارد که هر کدام، اشاره‏اي دارند به بُعدي از ابعاد والاي علمي، عملي، فرهنگي، اجتماعي، معنوي و سياسي شخصيت او. بسياري از اين القاب، به روزگار پيامبر خدا شناخته شده بود و امام را بدانها خطاب مي‏کردند.
برخي از اين القاب چنين‏اند: «أعلمُ الأمّة»، «أقضَي الأمّة»، «أوّلُ مَن أسلَمَ»، «أوّلُ مَن صلّي»، «خير البشر»، «أمير المؤمنين»، «امام المتّقين»، «سيّد المسلمين»، «يعسوب المؤمنين»، «عمود الدين»، «سيّد الشهداء»، «سيّد العرب»، «راية الهدي»، «باب الهدي»، «المرتضي»، «الوليّ» و «الوصيّ».[2].
پيامبر خدا، امام را با اين القاب ياد مي‏کرد و به واقع، با توجه به آينده امّت اسلامي و مسئوليت بزرگ علي‏عليه السلام در آينده امّت، با اين القاب، ابعاد شخصيت او را مي شناسانْد و به جايگاه والاي او در رهبري ره مي‏نمود و براي آن، زمينه سازي مي‏کرد.
در ميان القاب علي عليه السلام، دو لقب از بقيه مشهورتر است: «امير المؤمنين و وصي»

امير المؤمنين
عنوان «امير المؤمنين»، ويژه علي‏عليه السلام است و کسي را با اين عنوان ياد کردن، نشايد. بر اساس متون مختلف روايي که بخشي از آنها پس از اين مي‏آيد، حتي ساير امامان معصوم را نيز نمي‏توان با اين عنوان ياد کرد.[ر. ک: ج 2، ص 170 (اختصاص داشتن اين نام به علي).].
وصي
اين عنوان در همان روزگاران حياتِ پيامبر خدا براي علي‏عليه السلام مشهور بود و دوست و دشمن، از اين عنوان مولا آگاهي داشتند. متون تاريخي و روايي اين حقيقت، خواهد آمد و اکنون تنها به يکي از آنها اشاره مي‏کنيم. در جنگ جمل، جواني از بني ضبّه از زمره جمليان بيرون آمد و گفت:
ما بني ضبّه، دشمنان علي هستيم
آن‏که از قديم به «وصي» شناخته مي‏شود.[1].
تاريخ دمشق - به نقل از انس بن مالک -: پيامبر خدا [به من] فرمود: «برايم آب وضو بياور». پس وضو گرفت و برخاست و دو رکعت نماز گزارد. سپس گفت: «اي اَنَس! نخستين کسي که از اين در داخل مي‏شود، امير مؤمنان و پيشواي شريفانِ روسپيد و سرور مؤمنان، علي است».[2].
الکافي - به نقل از علي بن ابي حمزه -: ابو بصير در حضور من از امام صادق‏عليه السلام پرسيد: فدايت شوم! پيامبر خدا چند بار به معراج رفت؟
فرمود: «دو بار. پس جبريل، او را در جايي متوقّف کرد و به او گفت: اي محمّد! همين جا! بي‏گمان در جايي ايستاده‏اي که هيچ فرشته و پيامبري در آن‏جا نايستاده است.... پس خداي تبارک و تعالي فرمود: "اي محمّد!". گفت: بله، اي پروردگار من.
فرمود: "پس از تو چه کسي براي [رهبري] امّت توست؟". گفت: خداوند، داناتر است.
فرمود: "علي بن ابي طالب، امير مؤمنان، سرور مسلمانان و پيشواي شريفانِ روسپيد"».[3].
امام علي ‏عليه السلام: پيامبر خدا فرمود: «اي علي! خداي عز و جل تو و خانواده و پيروان و دوستدارانِ پيروانت را آمرزيده است. پس مژده ده، که تو جدا شده[4] بزرگْ دل هستي. جدا شده از شرک و بزرگْ دل از علم».[5].
معاني الأخبار - به نقل از جابر بن يزید -: به او [امام صادق‏علیه السلام] گفتم: فدایت شوم! چرا امیر مؤمنان، امیر مؤمنان نامیده شد؟ فرمود: «چون برایشان (برای مؤمنان)، دانش می‏آورد. آیا قرآن نشنیده‏ای: "وَ نَمِیرُ أَهْلَنَا؛[6] و ما برای خانواده‏مان خواروبار می‏آوریم"؟».[7].
الفصول المهمّة: امّا لقبش مرتضی، حیدر، امیر المؤمنین و اَنزعِ بطین (موی جلوی سر ریخته فربه) است.[8].
تاج العروس: و وصی، بر وزن غنی، لقب علی‏علیه السلام است[9] و[10].

---

1- ر. ک: ج 2، ص 114 (وصایت امام علی در ادبیات صدر اسلام).
2- تاریخ دمشق: 8837/303/42.
3- الکافی: 13/442/1.
4- در متن حدیث کلمه «أنزع» آمده که در لغت، به معنای کسی است که موی دو طرف پیشانی‏اش ریخته است.
5- مناقب علی بن أبی طالب: 455/401، المناقب: 284/294، الأمالی، طوسی: 570/293.
6- یوسف، آیه 65.
7- معانی الأخبار: 13/63.
8- الفصول المهمّة: 129.
9- این گفته می‏فهماند که کاربرد واژه «وصی» درباره علی‏علیه السلام فراوان و مشهور بوده است.
10- تاج العروس: ماده «وصی»، لسان العرب: ماده «وصی».